Het begrip “sociaal contract” is in de 17de en 18de eeuw ontstaan om de relatie tussen burgers en overheid te duiden. De achterliggende gedachte is dat burgers een deel van hun onbeperkte vrijheid opgeven aan een overheid in ruil voor bescherming, orde en publieke voorzieningen; dit is de ongeschreven ‘contractuele’ afspraak die geldt tussen overheid en burgers. De overheid moet dus zorgen voor bestaanszekerheid zodat burgers zoveel mogelijk kunnen leven zonder angst voor allerlei bedreigingen zoals honger, geweld, dakloosheid en ziekte. Een belangrijke voorwaarde voor bestaanszekerheid is dat de macht van de overheid wordt gecontroleerd en beperkt door burgers.

In ons land wordt de nationale overheid, het kabinet, gecontroleerd en gestuurd door het parlement. In de gemeente wordt het bestuur, dat is het college van burgemeester en wethouders, gestuurd en gecontroleerd door de gemeenteraad. De gemeenteraad stelt de kaders voor beleid, het college voert het beleid uit en de gemeenteraad controleert of dat goed gebeurt.

Belangrijke taken van de gemeentelijke overheid zijn terug te vinden in de Grondwet, met name in artikelen 20 (zorgen voor bestaanszekerheid/sociale zekerheid), 21 (zorgen voor bewoonbaarheid en verbetering van het leefmilieu) en 22 (bevorderen van volksgezondheid, volkshuisvesting en maatschappelijke en culturele ontplooiing).

NSC is opgericht door Pieter Omtzigt met als doel: een overheid die haar grondwettelijke taken naar behoren uitvoert en zich daarbij houdt aan de in de grondwet vastgelegde inrichting van bestuur en controle. In het verkiezingsprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 staat hoe NSC denkt dat doel in de gemeente Apeldoorn te bereiken. Voor onderwerpen die niet expliciet in dit programma zijn opgenomen, sluiten wij aan bij de standpunten en uitgangspunten zoals verwoord in het landelijke partijprogramma "Zorgen voor Zekerheid”.